મસ્ત ફકીર ફિરે મસ્તાના, મત કર આશા ઔરન કી,બંદગી તોહે બહુત પિયારી, ક્યાં પરવા દુનિયા દોરન કી...
હો જીવન મસ્ત મસ્ત,હેપ્પી ક્રિસમસ... મેરી ક્રિસમસ.
અંતિરક્ષમાં લહેરાય મારી નવરંગ ચૂંદડી -મૈં ચીજ બડી હું મસ્ત મસ્ત –’
બળદ થઈને ફરે,શિવદ્વારે મસ્ત ડોલવું છોડી,
ઈરાનીઓ મસ્ત અને ગુલાબી,છારાં, મદારી, ભટકંત વાઘરી.
મિત્રગોઠડી મસ્ત, અજાણ્યા માનવબંધુતણું કદી એકાદ લૂછેલું અશ્રુબિન્દુ,
મત્ત, માતેલું
intoxicated
માથું
માપવું તે; મોજણી.
ખટાઈ ગયેલી મલાઈ.
થાપડી; થાપી; દીવાલ લીસી કરવાનું પહોળા લાકડાનું કડિયાનું એક ઓજાર.
માથું, શિર
કૃષ્ણગિરિ; કારાકોરમ અથવ કાળો પર્વત.
ઊંચું ઊંચું તાડ છે, મસ્ત-મજાનું ઝાડ છે!આભે અડતો પહાડ છે, મસ્ત-મજાનું ઝાડ છે!
જાય પણે ઉરોગામી સરિતા ધીરેથી, નિજકલકલ્લોલધૂને મસ્ત, તેમ સરી જવું.
વડી આશથી વીચરે વાટ ઘાટે;મરે છે જુઓ મસ્ત ગોળી ગળીને,
ઉન્માદ શો જગવતો જનચિત્ત માંહીં!ઓ મસ્ત! તેં વ્રજ મહીં ગ્રહી રાધિકાને?
રહેવા દો મસ્ત શૂન્યને નિજ વેદના મહીં.મોજીલો જીવ છે, સરસ ગઝલો સુણાવશે.
સાંજટાણે જોબને મદભર દ્રુમો સૌ રસ ઝરે.આ ભૂમિની મધરાત્રિઓ શી મસ્ત મનભર મઘમઘે!
ગ્રહેગ્રહે ઘૂમતોપરકિયા પ્રેમમાં પ્રમત્ત મોજમાં મસ્ત
માથે મસ્ત પતંગ, એથીયે મસ્તાની મારી કલ્પના.
મસ્ત ઢેલડી જોઈ રહી – આકાશે નીરકુવારો રે
આલિંગે ભવ્ય લીલા નદસરજલને પ્રેમમાં મસ્ત ડોલે,ઊડી બાઝે સુસ્નેહી હૃદય હૃદયના સત્ત્વને જેમ પ્રેમે!
તારાં કોમલ ગીતડાં મધુરવાં હું સાંભળી એકલોઘેલો મસ્ત બનીશ સ્વર્ગ ભૂમિમાં કો બાલ નાના સમો;
રાણે મેલ્યા બિખકા પ્યાલા, પીબત મસ્ત હોઈ. અબ૦અબ તો બાત ફૈલ ગઈ, જાણે સબ કોઈ,
પાંચ સાત તોફાન-મસ્ત શાં,ચૌરાહા પર ખડા ભૂલકાં.
મસ્ત પવનમાં પુષ્પ - પરાગે,કેમ મને વૈરાગ ન જાગે?
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
