પ્રીતમ પ્યારીની પ્રીતિ રે, લાયક જાણી દીલ લીધી.
આ લોક મધ્ય અતિ લાયક લેખવાનું,શોભીત શ્રેષ્ઠ સર દર્પણ દેખવાનું.
કહે દલપત સર્વ લાયકથી લાયક તું,લાયકી તારી લખી શકાય ન લખાણથી.
ચંપાંબા ચીત ચાહીને, નિરખો સાસર વેલ;લાયક વસંત લાવેલ, ઓઢો ચળકતી ચુંદડી;
દોસ્તી ચિત્ર દેખરેખ, તેમાં નહીં મીન મેખ,લાયક છે લેખ જાણું પ્રેમના વિપાકનો;
જોવા લાયક જુગ્તિનાં; ત્યાં તો દીસે તમામ;કારીગરીનાં બહુ કામ, મોતીડે છાયો રે માંડવો;
યોગ્ય, ઉચિત
fitness
યોગ્યતા, પાત્રતા
( ગ્રામ્ય ) લાયક.
યોગ્યતમનો અવશેષ; લાયક ચિરંજીવતા.
યોગ્યતમનો અવશેષ; લાયક બચાવ; પ્રબળનીજ હયાતી રહી શકે તેવો વાદ.
દક્ષતા; યોગ્યતા; લાયકાત; લાયકી.
ભરોસાપાત્ર, વિશ્વાસપાત્ર
કેવાં લાયક છે? નથી લડતાંરે, પીંપર ઉપર પંખીડાં;નથી એક બીજાને નડતાંરે, પીંપર ઉપર પંખીડાં.
ખમીસ નહીં મળે તો પેટ ઢાંકશે પગથીએ લોકો કેટલા લાયક છે આ સફર માટે
'ક્ષમાવાળાં હૈયાં કુદરતી ભલે આમ જ રમે!મનુષ્યો તે માટે નથી હજુ થતાં લાયક ખરે!
જગમાં જે જેવા ગુણ ધરશે, તેવું લોક વિષે લાયક ઠરશે;સજ્જન તો દુર્ગુણથી ડરશે; સુણ દરજીડા...
જીવજંતુ પશુ પક્ષી, સિંહ નર હસ્તી હરણાં.વળી જડ ચૈતન નર નારીઓ, લાયક જન લેખી લિયો;
આદર અન્ય કરે ન કરે પણ, લાયક કીમત ત્યાં થકી લેતી;મોંઘી હતી મણી માણકથી, રખડાતી થઈ રસતા તણી રેતી,
શ્વાસને લાયક હવાની વાત કરએક દર્પણ ને દીવાની વાત કર
પ્રભુના નામ જેવો યાદ કરવાનો અમારે,કોપરાની શેષ જેવો ચાવવા લાયક
જ્ઞાનપીઠના ગૌરવજોગા લાયક ગૂર્જર બે’ક —કહે છે કેશુભાઈ : ‘મહર્ષિ’ મેકવાન છે એક.
તમે ગાઈ બતાવ્યું’તું એમ, ફરીથી.ભલેને અમે લાયક ન હોઈએ પંડિત ભીમસેન જોશીની પ્રલંબ સુરાવટને,
એટલો લાયક ખરો કે હું અહીં બેસી શકું?એટલું પોતાને પૂછ્યું હોય તે બેસે અહીં.
ગાયક ન લાયક તું ફોકટ ફુલાણો છે;પોલું છે તે બોલ્યું તેમાં કરી તે શી કારીગરી,
કસ્તુરે એમ જ સ્થિર પડી રહેતાં સંતોષથી આંખ મીંચી. ચારે દિશાથી ગતિ, ધ્વનિ અને તેજ એને આવરી લેતાં – આલિંગન આપતાં એણે અનુભવ્યાં. એના હોઠ ધીમે ધીમે સ્મિતમાં ખૂલવા લાગ્યા! આ જીવન હરેક પળે જીવવા લાયક હતું!(‘વહેતાં ઝરણાં’માંથી)
રાજા હર્ષથી ગદ્ગદ થઈ ગયો. તેણે હંસોને કહ્યું : “તમે વધને નહીં, પણ વંદનને લાયક છો!” આમ કહી રાજાએ બંને હંસોને પ્રણામ કરી ઉડાડી મૂક્યા.
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
