ચાલને વાદળ થઈએ અને જોઈએ કે ક્યાંક થાય છે ધોધમધોધ જેવું કંઈ આપણા વિશે
સૂરજ ને સાગરના સહિયારા સ્નેહને જ વાદળ કે મેહ ગણી લેજો,ત્રીજું પણ કોઈ નામ તમને જો સૂઝે તો હળવેથી અમને પણ ક્હેજો.
બાંધે વાદળ આભેવાદળ મીઠાં જળ વરસાવે
ઓ સારસની જોડ વિષે ઊડે છે કોની ઝંખનઝાળ?અહો, ફલંગે કોણ અધીરું વાદળ વાદળ માંડી ફાળ?
વાદળ ઘૂમ્યાં કરે રે લોલ!
છેલ-છબીલે છાંટી!શ્રાવણનાં સોનેરી વાદળ વરસ્યાં ફાગણ માસે,
નિધનનું ઘન વાદળ વીંધીને એક દી હુંય આવીશપ્રિયે! તુજ દ્વાર,
આષાઢીઆભનાં વાદળ વીજ શાં વારિ
તું ઝાકળથી લખતી મારા જીવતરનું સરનામું,હું પલળેલી ટપાલમાં મોકલતો વાદળ સામું;
એક દિવસ વાદળ કાળું ઘોર કાજળ:
વાદળ વાવ્યાં ને ઊગ્યો અઢળક વરસાદપછી રાત કે બપોર હતી, યાદ નથી;
ઉપર, માર્ચના તડકિ્ત દિવસે, અમેય હસતાં'તાં સુમધુર.ત્યાં વીંટળાયું વાદળ, સતરંગી વર્ષા ઊડતી આવી,
કાળાં કાળાં વાદળ કાંઈ ઝૂક્યાં, ઝૂક્યાં સવારમાંમેં તો દીવા પેટાવીને મૂક્યા, મૂક્યા સવારમાં
ચઢી આવ્યાં ક્યાંથી દળ પર દળો વાદળ તણાં?કરે ઈશાને શી ઝબક ઝબકી વીજ રમણા!
કાળાં ડમ્મર વાદળ કેશલ ગોરી ચમકે વીજચોમાસુ કહે ક્યાં માશું–ની ઊગી પહેલ્લી બીજ…
—કાના, આવે તારી યાદoવીજ ઝબૂકે વાદળ વચ્ચે
વાયરો વાયો, વાદળ આવ્યાંજલની ધારા ઝીલવા દો
તડકો આ તાપથી અકળાયો ને અંગ ભીનું વાદળ ધર્યું.
લથબથ લાગણિયુંમાં ભીંજાતો જોઈ તને માનું હું વાદળ કે રૂ?હાથોમાં હાથ અને શ્વાસોમાં શ્વાસ પછી ઓગળતાં થાકોડો છૂ.
એoગગનભર્યાં ઘનશ્યામ અષાઢી વાદળ કેરું એ તો અંજન આંજે,
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
