હવે રાત પડશે.
રાત રૂપે મઢી ને રતન ટાંક્યાં,યમુનાને આરે તોયે વાગી ન હજી વાંસળી.
સૂની સૂનીજૂઈથી ભીની રાત પરાગે રે.
પૂનમની રાત — ઊગી પૂનમની રાત!
જાગવાનું ક્યાં સુધી? આ રાત જાગે ત્યાં સુધી.રાત જાગે ક્યાં સુધી? તું ચાંદ માંગે ત્યાં સુધી.
રાત પડેઆંખો મીંચી
રાત પડે પડખાંમાંઆવી છેક ભરાય;
સળગે સૂરજ આજ ભલેને નિતની શરદ રાત,અમારે નિતની શરદ રાત,
આંખ્યુંના ખૂણેથી નીરખ્યા કરુંમારા સાયબાને દિન-રાત;
ધોળી રે ધૂળના છાંટા ઊડ્યા, જાણેતારલે રાત અજવાળી;
કેમ થતું એ કોઈ ન જાણે,સંત રુએ દિન-રાત;
દૂધે ધોઈ ચાંદનીચાંદનીએ ધોઈ રાત,
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે, સજન,એનું ઢૂંકડું ન હોજો પ્રભાત,
પ્રાગડથી વ્હાલી મુંને આ કાળમકાળી રાત,ચોરપગે ચીંધી ગઈ મુંને મેરમની મો'લાત!
રાત આટલી પડી ર્હેવા તો દેશે ને તવ દ્વારે?’–કો ભરતીની o
વગડો વાગોળે છે દી ને રાત વાંસળી,ઊંડાં અમ જેવો વેઠે વિષાદ.
ચૂલે આંધણ ઓર્યાં રે……...એક આંખમાં આંસુ તગતગ
વાદળ વાવ્યાં ને ઊગ્યો અઢળક વરસાદપછી રાત કે બપોર હતી, યાદ નથી;
કમળ જેવો ખીલતો દિવસ, પોયણા જેવી રાત.
જમણે કાંઠે સૂરજ ઊગેડાબે ઘનઅંધારી રાત
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
