ઊગી સૌને ઉગમણે આરે, પૂનમ મારી એળે ઊગી.એક ઊગી આથમણે મારે, પૂનમ મારી એળે ઊગી.
પૂનમ ચાંદની ખીલી પૂરી અહીરે,શોભે રજની સુંદર શી આજ!
પૂનમ એની ઢૂકડી,કે હોડીને દૂર શું? નજીક શું?
ચાંદાના ચંદરવામાંથી બીજલડીને ચીરી.આઠમ દેશે અડધોપડધો પૂનમ દેશે પૂરો,
એકલો બેસું બારીએ મારી.પૂનમ કેરો ચાંદલો આવી,
ફાગણ ફૂલ્યો ફૂલ કેસૂડે, પૂનમ ચાંદની ખીલી, હો!
આંખોમાં ઝલમલતું નૂર...કાંઠો તો યમુનાનો, પૂનમ ગોકુળિયાની
લાલ પીળા પરભાતમાં બોળીચાંદલી પૂનમ રાતમાં બોળી
પૂનમ ખીલી પોયણે, સુધા.પાન મેં ત્યારે માણ્યું ના.
ઊના ઊના આભ પરેદાઝતી પૂનમ હજી ડરતાં ભરે બે ડગ,
સાચની ફેરી કરતો નીકળે ઊગતી પૂનમ રાતે રેચંદ્રભરેલી થાળી લઈને ભટકે માનવજાતે રે
સોહે છે શત શત કૈં પૂનમ રે પ્રાણે;આજ વહેતા આ કાળને કહી દો કે
આ પૂનમ કેરો ચાંદ ઊગ્યો ને તળેટીઓને લાગ્યો એવો ભય હે રેકે થીજેલી ભરતી જેવાં આ શિખરોનો સળવળશે કે શું લય હે રે
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
