ધન ધન બીલી તારાં પાન,કે ચઢે મહાદેવને રે લોલ :
ધન ધન જસોદા માતને જો,પુત્ર ભાવે લડાવે બ્રીજ નાથને જો.—
પાયોજી મૈંને રામ રતન ધન પાયો.વસ્તુ અમોલિક દી મેરે સતગુરુ, કિરપા કર અપનાયો.
ધન રાણી ધન ચારણી, ધન રાજા ભરથાર!ધન વાળંદા વીઠલા, મે'ણાં ફેડણહાર!
ધન ગોકુળ, ધન ગામડું રે, ધન વનરાવન શે’ર, મારા વા’લા!
અરે તેં મળમૂત્ર અથાગ,વહ્યાં લહ્યાં ભાગ્ય! ધન! ધન! મારી માવડી...
ધન્ય
જુઓ 'ધન-વાન.'
ફૂંકણી, ભૂંગળી
એક જાતનો પ્રાણહા૨ક વાત-રોગ (લોખંડનો જખમ થતાં થવાનો ભય)
કુબેર
કામઠું, ચાપ
બહુ પૈસાદાર, બહુ લાગવગવાળું
ધન નારાયણ દેવ જ કહીએ, તેથી ઊતર્યાં પાર.—અંબે.ધન ધન ચીખલી ગામ જ કહીએ ધન ભુલાભાઈ મોન રે;
આ રીતે મધુવચનથી રીઝવે કામિની કંથ;ગાય ‘વસંત-વિલાસ’ તે ધન ધન જન ગુણવંત!
'ધન ધન રે બાવન વીર, તેં રાખ્યું સભાનું નીર.'એમ કહી પોતે તતકાળ, કંઠે આરોપી છે રણમાળ.
કો’ને કાથો, કો’ને રોટી,જૂજ રૂપયડી, ધન ધન હોતી.
ધન ધન માતા દેવ સખી,નરસીં મે’તાને દીકરી હતી!
દાતાર જ્યાં ત્યાં ધન નહીં, દાતાર નહીં ત્યાં ધન;ખાનાર જ્યાં ત્યાં અન્ન નહીં, ખાનાર નહીં ત્યાં અન્ન.
ધન ધનિયામાં.....!
રતિ એક રોષ રાજા રુદિયા મ જાણ્યો, ધન ધન ઘરમ તમારો...
ધન સદ્ગુરુ જિણિ દીખિયા એ!વિનયવંત વિદ્યાભંડારા,
ધન ધન આજનો દહાડો રે! જગતના નાથ જમાડી.'માતાપિતાએ મળી કરીને કાપ્યું ચેલૈયાનું શીશ,
મિત ધન અતિ દાતા, જેમ દેતાં લજાય.(માલિની વૃત્ત)
શામળિયા – મા…સંતાનરૂપી મોટું ધન તે, કરમે લીધું લૂંટી;
હોશકોશ જેના જાય હાકોટે, ધન ધન પૂર્વજ તેના રે. –હિન્દી જન.મિયાં કહે મને કોમી હક દ્યો, દેશને મારું ગરદન રે
મોહન મિત્રો મળિયા રીતે, ખુશીના પ્રસંગ પૂછ્યા પ્રીતે,ધન ઘડી, ધન ભાગ્ય અમારૂં, કોઈને ન કે’વાય રે.
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
