યાદ કરીને કો'ક વેળાએ ક્યાંક જોયેલા ઘાસને લણુંચૂંદડી લીલીચોળ ઓઢીને
કાળા ડિબાંગ જેવા આકાશે ચળકી એરૂપેરી કોર હતી, યાદ નથી!
એક તરણું કોળ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં.ક્યાંક પંખી ટહુકયું ને તમે યાદ આવ્યાં,
કાળા ડિબાંગ જેવા આકાશે ચળકી એ રૂપેરી કોર હતી, યાદ નથી!
અમે તમારી ટગરફૂલ-શી આંખે ઝૂલ્યા ટગર ટગર તે યાદઅમારી બરછટ બરછટ હથેલીઓને તમે ટેરવાં ભરી કેટલી વાર પીધાનું યાદ
એક નાનકડી દીવીને સથવારે પીધેલો ઘેરો અંધાર મને યાદ છે.રજકાના ક્યારામાં....
કોઈ દી સાંભરે નૈ મા મને કોઈ દી સાંભરે નૈ.
હું પણ એક ભાગ હતો યાદ છે?
કોણ કરે છે યાદ, કદી એહતાં છલકતી ભરતીમાં,
મને કાનુડો યાદ કેમ આવે? –ગોકુળ આખું જાણી ગયું!
અમે કાચબા જેવાં : અમને સસલાં આવે યાદ :અમને તડકો આપો!
આજની આ વેદના વરાળ સમી, એટલે જયાદ કરું વારતા પછીની.
મને અધરસ્તે રોકે કોની વાંસળીનો નાદ?કોણ રહી રહીને આપે કુંજગલીઓની યાદ?
વીતેલી વેળની કોઈ આવતી ઘેરી યાદ,
નહિ તો એલા જિન્દગી લગી મેલજે મોરી યાદ...વ્હાલીડા સાંભળી લેજે સાદ...
ભરેલે પેટે જો ચંદ્રને જોઈ શક્યા હોતઅમને પણ આવી હોત કોઈની યાદ.
‘યાદ તને બેસી અહીં વેણુ વાતા’તા વનમાળી?’
દેતો મીરાં કેરી યાદ, એની શ્રદ્ધા, એનું ગીત,
આવકાર મયૂરો આપે છે. ટહુકે તાજી યાદ કરે છે.
યાદ આવે માવડીનો ચહેરો—હોટલના બાંકડા પર ઝૂકે ગગન
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
