આખો દિવસ રાજા ને ગોવાળ રાજકાજ કરે. રાતે ચાંદાના અજવાળે નદીઘાટે જાય અને ઝાડ હેઠે બેસીને સોનાની વાંસળી વગાડે. રાજા વગાડે ને ગોવાળ સાંભળે, ગોવાળ વગાડે ને રાજા સાંભળે. રાજા, ગોવાળ અને કાંચનમાળાના દિવસ આનંદ-સુખમાં ગયા.
આણાલીલા વાંસડિયા વઢાવ, ચોરી રે બંધાવ ચાંપામેરની.પરણે પરણે કનૈયો ગોવાળ, પરણે રે રાણા રબારીની બેટડી.
ગોવાળ કહે : ‘હું અહીં જ રહીશ. પણ એક વાર જઈને મારી ગાયો ને ભેંસોની ખબર કાઢી આવું.’ બીજે દિવસે રાજકુંવરીને સાથે લઈને ગોવાળ ચાલી નીકળ્યો.
ગોવાળ કૂદશે મહુડે
વળી ત્યાંથી ઘેટાંનો ગોવાળ નીકળ્યો. પોપટ ઘેટાંના ગોવાળને કહે –એ ભાઈ ઘેટાંના ગોવાળ,
દિસે આવતો ઘેરિ ગોવાળ એક:ઘણા લોકનો એક આચાર્ય જેમ,
ગાય-ઢોર ચરાવનારો
ગોવાળિયો.
ગોવાળ
wife of cowherd
ગાય વગેરે ઢોર ચરાવનાર માણસ.
કાઠીની એ નામની એક અટક.
ગોવાળ. (વહાલમાં)
જુઓ ગોવાળણ ૨, ૩.
ગોવાળ ગાયો ધણ ઘેરિ લાવ્યો,ભાળી ભલો સૌ જન ચિત્ત ભાવ્યો;
ડુંગરાનો ગોવાળ;આવળ બાવળ આકડા કેરી
ફિક્કા પડેલા તારલા મેઢાં સમા વીખરી પડ્યા,ગોવાળ-રવિના માત્ર દર્શનથી ડરી ન્હાસી ગયા!
કાંધ પરે કડિયાળી મૂકીઘૂમતો દીઠ ગોવાળ;
રૂપ સુગંધી હું કાંઈ નો જાણું ડુંગરાનો ગોવાળ!આવળ, બાવળ, આકડા કેરી કાંટ્યમાં આથડનાર. – મારે...
ગોવાળ આવે ગાડર જાણી ડાંગો લૈને રે. -નાના.
આ મંદિરનું પ્રતિબિંબ જુએ.કે મારા ગામનો ગોવાળ
ગોપ ગોવાળ સૌ આંબાના રખવાળ:સખિરી, આંબો રોપીઓ.
ગજગામિની! ગોવાળ પામ્યો;એવો જોગ વિધાતાએ કર્યો! 9
પાણીની ભીંતો બંધાઈ જશે ગોકુળને તેદિ’ ગોવાળ એક મળશે,
મધુર વાંસળી રે મોકલી ગોવાળ કાનુડે;મારે થનગનવા મધુવન નાનું નાનું....!
ઘેટાં ને બકરાંય જે સ્થિતિમાંગોવાળ ને રખેવાળ સામે શિંગડાં ઉગામે
વહેતીને નદી રે રબારણ ઊતરી.પાળે રે ઊભો કાનુડિયો ગોવાળ જો.
બઈ રે માલણ, તું સાચેરું બોલ,ક્યારે લૂંટ્યો મારો કાન ગોવાળ.
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
