મારે ઘેર આવજે બેની!

નાની તારી ગૂંથવા વેણી.

આપણા દેશમાં નીર ખૂટ્યાં ને સળગે કાળ દુકાળ;

ફૂલ વિના મારી બેનડી! તારા શોભતા નો'તા વાળ. – મારે...

બાગબગીચાના રોપ નથી બેની ઊગતા મારે ઘેર;

મોગરા, ડોલર, જાઈ, ચંબેલીની મારે માથે નથી મહેર. – મારે...

રૂપ સુગંધી હું કાંઈ નો જાણું ડુંગરાનો ગોવાળ!

આવળ, બાવળ, આકડા કેરી કાંટ્યમાં આથડનાર. – મારે...

ડુંગરાની ઊંચી ટોચ ઊભેલાં રાતડાં ગુલેનાર;

સાપ-વીંટ્યા પીળા કેવડા હું મારી બહેન સાટુ વીણનાર. – મારે...

પહાડ તણે પેટાળ ઊગેલાં લાલ કરેણીનાં ઝાડ;

કેસૂડલાં કેરી વાંકડી કળિયું વીણીશ છેલ્લી ડાળ. – મારે...

ખેતર વચ્ચે ખોઈ વાળીને ફૂલ ઝીણાં ખોળીશ;

વાગશે કાંટા, ગાજશે સાવજ, તોય જરીકે ન બીશ. – મારે...

સાંજ વેળા મારી ગાવડી ઘોળી આવીશ દોટાદોટ;

ગોંદરે ઊભીને વાટ જોતી બેની માંડશે છૂટાછૂટ. – મારે...

મોઢડાં નો મચકોડજે બાપુ! જોઈ જંગલનાં ફૂલ;

મોરલીવાળાને માથડે એ તો ઓપતાં'તાં અણમૂલ. – મારે...

શિવ ભોળા, ભોળાં પારવતી, એને ભાવતાં દિવસરાત;

તુંય ભોળી મારી દેવડી! તુંને શોભશે સુંદર ભાત. – મારે...

ભાઈ ભાભી બેય ભેળાં બેસીને ગૂંથશું તારે ચૂલ;

થોડી ઘડી પહેરી રાખજે વીરનાં વીણેલ વેણીફૂલ! – મારે...

મારે ઘેર આવજે બેની!

લાંબી તારી ગૂંથવા વેણી!