ખીલ્યા ખીલ્યા પારિજાતની તળે,હવે સવાર આ ભીનું ભીનું ગળે.
મૂળ તો ભીનું ભીનું ખસેપાણી પવન અને મન જેવું
કેડીને બન્ને કિનારે ઘાસ છે ભીનું ભીનુંતડકાનું પોતું જાય લૂછતું છાંયડા ઊનું ઊનું
ભીનું સંકેલવાનું ભૂલી હું નીકળી છુંમધરાતે પાડવાને ધાડ;
મખમલિયા ગાલીચા પર પથરાતું ભીનું તેજ;કમળપાંદડી વચ્ચે મેં ભમરાને ભીડી દીધો...
તડકો આ તાપથી અકળાયો ને અંગ ભીનું વાદળ ધર્યું.
સહિયર, છાની છપની વાતું પવ્વન પાતળી: અમને અવસર ભીનું ખળક્યાં –
તને ભીનું ન લાગે તો હું શું કરું?મને કોરુંકટ રડવાની ટેવ
મીઠા બોલથી મારા કેમ કરીને રીઝવું હવે?નાનકું ભીનું આભ તો એણે ખેરવી લીધું પાંખથી
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
