ગીતોમાં ઘૂઘવે છે ભૂરું આકાશઅને સમણાંનો દરિયો ને રેતી,
રેતી કેરા રણ ઉપર નાબાંધ્યાં મ્હેલ સ્વમાનના;
કાગળમાં કાળઝાળ રેતી વિંઝાય અને લેખણમાં બેઠી છે લૂ,
આણીપા રેતી પર રમતી બે પગલીઓ ભઇલાને પીવડાવે ભૂઇ ટાણે તડકાની ઠેકડી ઉડાડે છે નાનકડાં ચંપલ બે ફાટલા
નિર્જન કાંઠો, છાતીમાં ડૂમાની રેતી આંખોમાં અવગતિયાં દૃશ્યો, થોડે દૂર
તમે રેતી કે હથેલી ઉપર લખો તમારું નામ,અમે એટલા ઘેલા, ઘાયલ : નહીં નામ કે ઠામ.
પ્રશ્નો પહેરીને કેમ આગળ જવાશે, કુંવરને સમજાવો; દાદાજી.ભાંગેલું વહાણ તેમાં ભરાતી રેતી, કેટલે દૂર છે જાવાનું? દાદાજી,
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.
રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
