જો અડગ રહેવાના નિશ્ચય ધરતીના જાયા કરે

જો અડગ રહેવાના નિશ્ચય ધરતીના જાયા કરે,

એ પડે તો એનું રક્ષણ એના પડછાયા કરે,

માફ કર નિષ્ક્રિયતા, મારાથી એ બનશે નહીં!

જીવતાં મારી જગતને ખોટ વર્તાયા કરે.

એટલુ ઉન્નત જીવનનું ધ્યેય હો સંતાપમાં,

વાદળી એકાકી જાણે ચૈત્રમાં છાયા કરે.

વિશ્વસર્જક, ઘાટ ને ઘડતરની આ અવળી ક્રિયા!

તારું સર્જન જિંદગીભર ઠોકરો ખાયા કરે?

આપણે હે જીવ! કાંઠા સમ જવું આઘા ખસી,

કોઈનુ ભરતી સમું જો હેત ઊભરાયા કરે.

જે પૂનમના ચાંદ સમ ચમકે છે તેઓને કહો:

બીજરૂપે પણ નભે કયારેક દેખાયા કરે!

શાંત એ તોફાન દુનિયાએ કદી જોયુ નથી,

આંખડી વરસી રહે તે કોઈ ભીંજાયા કરે.

આગવી મારી પરાધીનતા ગમી ગઈ છે મને,

કોઈ જિવાડ્યા કરે ને આમ જિવાયા કરે.

જિંદગીનો એ જ સાચેસાચ પડઘો છે ‘ગની',

હોય ના વ્યક્તિ, ને એનું નામ બોલાયા કરે.

jo aDag rahewana nishchay dhartina jaya kare