સ્મૃતિ પર બાળવાર્તાઓ

જેવો કો નભતારલો ગરી જતો અંધારમાં પાથરી ઝીણી પાતળી તેજપિચ્છ-કલગી, દૃષ્ટિ પડે ના પડે, ઓચિંતો તહીં જાય ડૂબી તિમિરે; જેવું લીલા વિસ્તરી સોણું નીંદરમાં ઠરી ક્ષણ, સરે, જોવા પછી ના જડે; ને જેવી કવિતા અખંડ ઉરની આરાધના તર્પવા એકાએક છતી થઈ હૃદયમાં કો કલ્પના ખેરવી ઊડી