મૃત્યુ પર ગઝલો

.....વધુ વાંચો

ગઝલ(52)

મારી હસ્તી મારી પાછળ એ રીતે વિસરાઈ ગઈ

રમતા રામ હતા

ફૂલ કેરા સ્પર્શથી પણ દિલ હવે ગભરાય છે

મારા પછી

હાથ આવ્યું હતું હરણ છૂટ્યું

સહી નથી

આગમન જેવું

કોણ માનશે?

તોફાનને સમર્પી, અણછાજતી મહત્તા

આંખોને આંસુઓનો ખુલાસો ન દઈ શક્યો

સુરાલયમાં

પછી ચાલ્યા જશું

કહ્યું ’તું કે જશો નહિ આમ સ્મરણોની ગલીમાંથી

મોત થઈ ગ્યું છે જંગલમાં એકાંતનું – કોઈ રોતું નથી

ચમન, તુજને સુમન મારી જ માફક

વિઘાતક છે જે ફૂલોના, એ પથ્થરના પૂજારી છે

રસ્તો નથી, હું કોઈનાં પગલાંની છાપ છું

ખાંસે છે વૃદ્ધ ફાધર એ ઓરડો જુદો છે

જે આંસુ ખોઉં છું એનો મને અવેજ મળે

જીવન મારું! મરણ મારું!

1
2
3