મૌન પર ગઝલો

.....વધુ વાંચો

ગઝલ(54)

વરસોનાં વરસ લાગે

કલમ લઈ હાથની થાપણ ગુમાવી બેઠો છું

ટપકે છે લોહી આંખથી પાણીના સ્વાંગમાં!

ભૂલા પડી ગયા

તળેટી સુધી ચાલ ગઝલ

શું બોલીએ?

હું મળીશ જ!

ઈશ્વર જો તારાં મૌનની સીમા નહીં રહે

હસ્તરેખા

ભાલનું કુમકુમ શબદ, સેંથે સિતારો શબ્દનો

કહેવું છે કેટલું ને જરા પણ સમય નથી

ડંખે છે દિલને કેવી એક અક્ષર કહ્યા વિના

વાણીમાં વહેતું ઝરણ મૌનમાં કૂવો રાખે

હૃદય બાગ-બાગ છે

તિમિર પથરાય છે તો રોશનીનું મૌન બોલે છે

ક્ષણોને તોડવા બેઠો અને ઘટના ઘણી નીકળી

રાખ ચોળી જે મસાણી થઈ ગયા

મૌન નજરની દાદ

તેજમાં, તત્ત્વમાં, ક્યાં કશે બાદ છે

એની સાથે ન ખેલ ચીસો છે

1
2
3