સરના ઘરે એકવાર હું કશુંક વાંચતી બેઠી'તી ત્યારે ઈલાબહેને ચૂપકીદીથી પાછળથી આવીને મારી આંખો દાબેલી.પોતાની આંખો પર દબાયેલી મારી હથેળીઓને સ્પર્શતાં ઈલાબહેન બોલ્યાં, ‘કોણ ?’
ફરી નીચેથી બૂમ આવી. તેણે પગમાં ઝડપ આણી અને તોકરમાં ઊતરતા રસ્તા પર, ધૂળ ઉડાડતી તે
બે બ્રેડ વચ્ચે મસાલો વગેરે મૂકીને બનાવેલી વાનગી
ઈશ્વર સ્મરણ માટેની એક નાની માળા. જે 108 મણકાની હોતી નથી.