સખી! સાંભળો મારી વાત

સખી! સાંભળો મારી વાત, વહાલી હું કેમ થઈ રે;

મેં તો દીધાં દેહને દુઃખ, તમે દીધાં નહીં રે.

અમે તજ્યાં સંસારનાં સુખ, કે વનમાં જઈ રહી રે;

ચોમાસાના ચારે માસ વર્ષા શિર પર સહી રે.

કાર્તિક માસનાં હિમ, તેણે અંગ ઠારિયું રે;

ઉનાળાની અગન તેણે અંગ ૫રજળ્યું રે.

મેં કપાવ્યું મારું અંગ, સંઘાડે જઈ ચઢી રે;

છોલાવ્યો મારો વંક, તેણે થઈ પાધરી રે.

માંહે શાર પડાવ્યા સાત, વહાલાને વહાલી ઘણું રે;

અમને દોષ ન દેજો, માય! ભોગવે ભાગ્ય આપણું રે.

એવાં તપ શીખો, નર ને નાર! વાંસલડી એમ કહે રે;

નરસૈયો કહે : ના'વે સમતોલ્ય પ્રેમ હરિ-નામને રે.

sakhii! saambhalo maarii vaat