પ્રેમની પીડા તે કોને કહિયે રે

પ્રેમની પીડા તે કોને કહિયે રે હો મધુકર?

પ્રેમની પીડા૦

થાતાં ન જાણી પ્રીત, જાતાં પ્રાણ જાયે;

હાથનાં કર્યાં તે વાગ્યાં હૈયે રે. હો મધુકરo

જેને કહિયે તે તો સર્વે કહે મૂરખ;

પસ્તાવો પામીને સહી રહિયે રે. હો મધુકર૦

ધીકીએ ઢાંક્યાં રાતદિવસ અંતરમાં;

ભૂખ નિદ્રામાં નવ લહિયે રે. હો મધુકર૦

હું અહીં દુઃખી ને વ્હાલો સુખ માંહે મહાલે;

પણ સમોવડે કાંઈ ટાઢાં થઈએ રે. હો મધુકર૦

દાઝ્યા ઉપર લૂણ દીધું એ દામોદરે;

પેલી શોકલડી સૂણીને કાળજ દહિયે રે. હો મધુકર૦

અબળાનો અવતાર તે પરાધીન;

રંક કલ્પીએ પણ ક્યાં જઈએ રે! હો મધુકર૦

સ્નેહનો દઝાડ ઘણો મરણ થકી માઠો;

શું કરિયે? વાઢ્યાં તેને વહિયે રે. હો મધુકર૦

દયા પ્રભુ આવે તો તો સદ્ય સુખ છાયે;

મુને દુઃખ દીધું એ નંદજીને છૈયે રે. હો મધુકર૦

premnii piidaa te kone kahiye re