ઓધવ! કહેજો રે વહાલાજીને વીનતી રે

‘ઓધવ! કહેજો રે વહાલાજીને વીનતી રે : અમ અબળાને કેનો આધાર?

વીર રે મારા! હરિના જન છો રે, છો જી સાધુ મધ્યે તમો સાર. ઓ૦

વિખડાં પાઈને વહાલોજી શે ન ગયા રે? દુખડાં દેખાડ્યાં દીનદયાળ!

જીવે તેને રે જોવા આવજો રે, કે મૂઆ પછે લેજો સંભાળ! ઓ૦

દુખના ડુંગર રે મસ્તક માહરે રે, કે હરિ વિના હોળી હૈડા માંહ્ય,

વ્રેહના ભડકા રે, ઓધવ! જો બળે રે, બળવંત! આવીને ઝાલો બાંહ્ય.' ઓ૦

સાધુને વોળાવી વનિતા પાછી વળી રે, ઓધવજી આવ્યા હરિની પાસ;

ગોપીઓની વીનતી કેશવ પ્રત્યે કહી રે, નરસૈંયાના સ્વામીએ પૂરી આશા. ઓ૦

odhav! kahejo re vahaalaajiine viintii re