કુબજાને કહેજો રે, ઓધવ! એટલું રે

કુબજાને કહેજો રે, ઓધવ! એટલું રે : હરિ-હીરો આવ્યો તારે હાથ;

જતન કરીને એને તું જાળવે રે, કહું એક શિખામણની વાત : કુ૦

૫રભાતે ઊઠીને પૂછજે રે, જે માગે તે આપજે તતખેવ;

બીજું તે કાંઈ ભૂધરને ભાવે નહીં રે, વહાલાને મહી-માખણની ટેવ. કુ૦

સેજ સમારજે પ્રભુજીની ફૂલડે રે, નિત્ય નિત્ય ધરજે નવલા રંગ;

ઝાઝો ન જગાડીશ જાદવરાયને રે, કોમળ કરમાશે એનું અંગ. કુ૦

શુક-સનકાદિક ને મુનિવર મોટા રે, કોઈ નવ લહે એનો પાર;

એને તે આઘો ઘડી નવ કીજીએ રે, ભોળી! મન મ આપીશ એંકાર. કુ૦

કંસની દાસી પેલી કુબજા રે, તેહનો શામળિયો ભરથાર;

નરસૈંયાનો સ્વામી તેણે વશ કર્યો રે, તેના પુણ્ય તણો નહિ પાર. કુ૦

kubjaane kahejo re, odhav aetlun re