રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
આને વળી કોણ કહે ‘માટી'?
આ તો નર્યા તૃણતણો ગ્રહ મસૃણ!
ક્યાંય જરા કોરી નથી પાટી
તૃણ... એકમાત્ર તૃણ!
શિશુલખી રેખ જેવી કેડી જરા વાંકી
તૃણલિપિ લખવા જ હશે અહીં આંકી,
વૃક્ષતણા વચ્ચે વચ્ચે ગોળાકાર
તે તો જાણે—શિશુલીલા—લીલા લીલા અનુસ્વાર!
તૃણ તણી શિશુલિપિ
થોડી હજી અનઘડ—અણુચીપી;
ધરા નભતણું કેવુંય તે અમી હશે ગઈ પી
(કેવી હશે ઉગ્ર પ્યાસ!)
કે નીકળ્યો જે તૃપ્તિતણો ઓડકાર ‘હાશ’,
તે જ તો આ લીલું લીલું ઘાસ!
ક્યાંક ક્યાંક વચ્ચે વચ્ચે પલ્વલોમાં નીતર્યો છે
અનાવિલ અવકાશ
તે તો જાણે વચ્ચે વચ્ચે ગૂંથી લીધા
નાના નાના નીલમણિ
અને આજુબાજુ અણસીમ પોખરાજી ફ્રેમ મઢી
તૃણતણી!
(૧૧-૮-૬ર)
સ્રોત
- પુસ્તક : ઉશનસ્ સમસ્ત કવિતા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 267)
- સર્જક : ઉશનસ્
- પ્રકાશક : કવિશ્રી ઉશનસ્ અમૃત મહોત્સવ સન્માન સમિતિ
- વર્ષ : 1996