દીપ પ્રગટવા રહેવા દોને
deep pragatva raheva do ne
જગદીશ ત્રિવેદી
Jagdish Trivedi
જગદીશ ત્રિવેદી
Jagdish Trivedi
સમીસાંજનાં
ઝાંખાં ઝાંખાં અજવાળાં –
ગોધણ વળવાની મધુરી વેળ –
હમણાં દીપ પ્રગટવા રહેવા દોને
હજી તિમિરની ડમરીને છે વાર.
ખેતરમાંથી મોલ ભરીને ઊપડેલું દેખાતું ગાડું રસ્તા વચ્ચે,
હાંકેડુના ડચકારામાં તાલ પૂરતી
બળદડોકમાં રણઝણતી હજી ઘૂઘરીઓ દેખાતી;
હજી દળાઈ વાટ તળે દેખાય ઊડતી માટી -
હમણાં દીપ પ્રગટવા રહેવા દોને.
કોઈ નદીને કાંઠે જળમાં ચાંચ ઝબોળી
ઊડવા માંડ્યા વિહંગ કેરી ચાંચ ટપકતી હજી દેખાતી;
ગગન ઘસાતું ઊડતું
એની પાંખ ઉપરની રંગટીપકી હજી ગણાતી –
હમણાં દીપ પ્રગટવા રહેવા દોને.
મેં રોપેલી લીમડી નીચે સીમ મહીં લંબાવ્યું –
હમણાં અહીંથી ક્યાંક ગયેલા સૂરજપગલાં અંકાયેલું
મારા ઉપર નભ ઝૂક્યું છે;
સંધ્યા કેરી મ્હેક મ્હેક કંઈ પગલીઓ પણ અહીં દેખાતી -
હમણાં દીપ પ્રગટવા રહેવા દોને.
સ્રોત
- પુસ્તક : કવિતા : એપ્રિલ, 1972 (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 46)
- સંપાદક : સુરેશ દલાલ
- પ્રકાશક : જન્મભૂમિ પ્રકાશન, મુંબઈ
