તારી માફક ક્યાં કદી મોઢું મરડતો જાય છે

તારી માફક ક્યાં કદી મોઢું મરડતો જાય છે,

ચાંદ અરધો હોય કે આખો, ચમકતો જાય છે.

ડૂબવાની વાતમાં દમ છે જો ફાવે ડૂબતાં,

કેમ મોતી પામશે, જે માત્ર તરતો જાય છે.

ચાર પૈસા શું કમાયો જિંદગીમાં એક જણ,

માર્ગમાં એ ત્યારથી ખૂબ જ અકડતો જાય છે.

એ તો કહેતો જા મને, કારણ શું છે તકલીફનું?

કોણ જાણે કેમ સામેથી બબડતો જાય છે.

તારી પાસે હોય જો ઉત્તર તો આપી દે મને,

આ જગતમાં કોણ એવો છે જે જીવતો જાય છે?

મૂળ તો છે પાણી પણ વાંધો હશે કંઈ ભાવથી,

કોઈ થીજી જાય છે, કોઈ પીગળતો જાય છે.

એવું ઘેલું લાગ્યું છે એને સુધારા બાબતે,

કે વધુ પડતો હવે ‘ગેબી’ સુધરતો જાય છે.

taarii maaphak kyaan kadii modhun maradto jaay chhe