સુલભ ક્યાં છે, રહીને દૂર ઉત્કંઠા વધારી છે;

તરસની તીવ્રતાએ તત્ત્વની શોભા વધારી છે.

હવે બારીની પાસે હેર-પિન, બિંદી અરીસા પર,

તેં આવીને ખરેખર મારી આ દુનિયા વધારી છે.

દિવસમાં ચાર વેળા હાલ પૂછી લે છે એ મારા;

પરણતા-વેંત દીકરીએ જુઓ પરવા વધારી છે.

કશું કહેવાને ઊભો થઉં અગર તો સાંભળે છે સૌ;

ગઝલ; તેં અવતરીને 'વ્યાસ'ની ત્રિજિયા વધારી છે.