શ્વેત ધુમાડા સમું કૈં દુર્ગ પરથી નીકળે

શ્વેત ધુમાડા સમું કૈં દુર્ગ પરથી નીકળે,

એક પડછાયો મને ઓઢી નગરથી નીકળે.

હું જ મારું નામ સરનામું નહિ આપી શકું,

ને ટપાલી આંખ લૂછતો મારા ઘરથી નીકળે.

હું ઝરૂખે નેજવું ધ્રૂજતું મૂકી પાછો ફરું,

સાંજ જેવું કૈંક ધુમ્મસના શિખરથી નીકળે.

કોઈ પડઘો કોઈ પડછાયો કશુ કૈંયે નહિ,

માણસો તો નોકરી ધંધાના ડરથી નીકળે.

આપણી અંદર ઊંડે સુધી ભરાયેલો સમય,

આપણાથી ના ભલે કિન્તુ અવરથી નીકળે.

Shwet Dhumada Samu Kai Durg Par thi Nikale