અંત કે આરંભ, મધ્યે તું જ છે

અંત કે આરંભ, મધ્યે તું જ છે.

વારતાના હર પડાવે તું જ છે.

એય મીઠું, તે દીધું છે એટલે,

મોતના ઝળહળ પડાવે તું જ છે.

એક ક્ષણ પણ ક્યાં કદી વિસરાય તું?

શ્વાસના હર પળ પડાવે તું જ છે.

કોઈનું સેથીનું કંકુ, તો વળી,

કોઈના સૂના કપાળે તું જ છે.

આભ, ધરતી, વાયુ, અગ્નિ કે જળે,

હિમમાં તું ને વરાળે તું જ છે.

ant ke aarambh, madhye tin j chhe