sangaath - Geet | RekhtaGujarati

રોતાં મેલીશું મીઠું માયરું ને

વળી હસતાં ઝાલીશું તારો હાથ,

લીલુડા વન કેરી માયા મૂકીને

જશું પરદેશી, તારે સંગાથ.

નીલ નેણ સંગે હજી નેણ જરા પ્રોયાં,

થોડું થોડું મલક્યાં ને થોડું થોડું રોયાં,

જાણ્યાં–પ્રીછ્યાંને હવે ઝાઝા જુહાર

મને આવી મળ્યો અણજાણ્યો સાથ.

આંબલાની શીળી છાંય મેલીને ચાલશું,

હૂંફાળા તડકામાં પંથ નવે મ્હાલશું,

ડગલાં જ્યાં સાત હજી માંડ્યાં ત્યાં

પામી ગયાં જનમોજનમનો સંગાથ.

સ્રોત

  • પુસ્તક : હયાતી (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 102)
  • સંપાદક : સુરેશ દલાલ
  • પ્રકાશક : ચીમનલાલ લિટરરી ટ્રસ્ટ
  • વર્ષ : 1984
  • આવૃત્તિ : બીજી આવૃત્તિ