ચંપાંબાઈને સાસરે વળાવતાં; માતા કનકાવતી વદે વેણરે;

દીલડાહી દીકરી, પરણીને પિયરથી પધારિયાં;

દીકરી જુદાં પડ્યાનું જીવમાં લાવતાં;

મારાં નીરે ભરાઈ આવે છે નેણરે, દીલડાહી...

મારી છાતીથી કદી મેં છોડી નથી;

દીકરી ધાર્યું મેં તુજ વિષે ધ્યાનરે, દીલડાહી...

દીકરી કદિયે મેં તને તરછોડી નથી;

દીલમાં જાણી મેં દીકરા સમાનરે, દીલડાહી...

લાડે કોડે હું તુજને લડાવતી;

હું તો જાણતી તુજને જીવન પ્રાણરે, દીલડાહી...

નિરખી નિરખીને હૈડે હર્ખ લાવતી;

તેતો ચંદ્રને ચકોરી પ્રમાણરે, દીલડાહી...

મેં તો હાથે છાયા કરી હેતથી;

માગ્યું પાણી ત્યાં દીધું લાવી દુધરે, દીલડાહી...

મેં તો સંભાળી તુજને સચેતથી;

સદા રાખીને મનમાં ભાવ શુદ્ધરે, દીલડાહી...

દીકરી જ્યારે તું શેરીમાં રમવા જતી;

ત્યારે જો કાંઈ વિશેષ થતી વારરે, દીલડાહી...

તારૂં મુખ જોવા કાલી ઘેલી હું થતી;

હું તો જાણતી હૈયાતણો હારરે, દીલડાહી...

દીકરી તારો વિજોગ નહિ વીસરે;

તારા સદગુણ સાંભરશે સદાયરે, દીલડાહી...

દીકરી તુજ વિના દિવસો નહિ નીસરે;

જેમ વચ્છ વિછોઈ પડી ગાયરે, દીલડાહી...

દીકરી એકવાર નેહથી નિહાળ તું;

તારો ટળવળે સૈયરોનો સાથરે, દીલડાહી...

તારાં ભાઈ ભોજાઈ સામું ભાળ તું;

તેનાં હૈડાં તો રે'તાં નથી હાથરે, દીલડાહી...

દીકરી આંગણા માંહી તું ઉભી રહે;

નેહે એકવાર નિરખું તારૂં મુખરે, દીલડાહી...

એમ કહીને માએ કહ્યું, દલપત કહે;

દીકરી પામજો સંપૂરણ સુખરે. દીલડાહી...