સ્ત્રી –

ઝટ જાવો, ચંદનહાર લાવો ઘૂંઘટ નહીં ખોલું હું

મને લાગ્યો એ હારનો નૅડલો, તમથી નહીં બોલું હું.

પુરુષ –

મોંઘી તારી માંગણી અને મોંઘા તારા મૂલ,

મોંઘી તારી પ્રીતડી, મેં કરતાં જ કીધી ભૂલ રે, ઘૂંઘટ ઝટ ખોલોને...

સ્ત્રી –

મોહન મેં તો માંગીયો, મોંઘો ચંદનહાર

લાવો હાર પિયુ પછી તમે લૂંટો જોબનીયાની બહાર રે, ઘૂંઘટ પછી ખોલું હું.

પુરુષ –

રામે મૃગને મારીયો કનકકંચુકી કાજ,

હું મારું કોઈ સોનીને આ નથી નવાબી રાજ રે! ઘૂંઘટ ઝટ ખોલોને

સ્ત્રી –

અલગારા અલબેલડા કરગરતા શું કામ?

હાર ન લાવો ત્યાં સુધી તમે લેશો ના મારું નામ રે, ઘૂંઘટ નહીં ખોલું હું.

પુરુષ –

ચંદનહાર ચૌટે મળે જો હોય ખિસ્સામાં દામ,

સોની નાજાભાઈ તો આજે ગયા છે ભાવનગર ગામ રે, ઘૂંઘટ ઝટ ખોલોને.

સ્ત્રી –

તું મદ્રાસી મોરલો ને હું સોરઠની ઢેલ,

પરણ્યાં હોય તો પાળજે, નહીં તો પિયર વળાવી મેલ રે, ઘૂંઘટ નહીં ખોલું હું.

પુરુષ –

જૂનાગઢની સુંદરી ને પન્ના તારું નામ

આ ભાંગવાડી ભેગી થઈ તને જોવા આવ્યું મુંબઈ ગામ રે, ઘૂંઘટ ઝટ ખોલોને.

સ્ત્રી –

હાર ન જોઈએ હેમના, ના જોઈએ રેશમ ચીર

ચંદનહાર લાવી દિયો, મારી સગી નણદલના વીર રે, ઘૂંઘટ નહીં ખોલું હું... ઝટ જાઓ