richard kori - Free-verse | RekhtaGujarati

જ્યારે જ્યારે રિચર્ડ કોરી આવતો શહેરમાં

ત્યારે ત્યારે એકધારું તાકી રહેતા તેને અમે ફૂટપાથિયા

હતો તો નખશિખ સદ્ગૃહસ્થ

રૂડોરૂપાળો ને જાણે રાજવી એકવડિયો ને શું હતો એનો રાજવી ઠાઠ.

શોભતો સુઘડ પહેરવેશમાં, લાગતો ઠરેલ

ને બોલીમાં તો છલકતી નકરી માણસાઈ હંમેશ

ઉર ધબકારા ધ્રુજાવતો જ્યારે ઉચ્ચારતો સુપ્રભાત

મલપતી ચાલે ચાલતો ચોપાસ ચમકાવતો

ને હતો ધનિક હાં, હાં, રાજાથીયે વિશેષ

વળી સદ્ભાવના નીતરતી એના દરેક કામકાજમાં

ઓહો ઓહો લાગતો પૂરણ પુરુસોતમ તો

કાશ, એના પેંગડામાં પગ નાખવાનું નસીબ આપણને મળે

લો, આપણે તો પાછા ખૂંપી જતા કામમાં ને રાહ જોતા ઉદ્ગારની

મોટું જમણ નસીબમાં; હતી બસ સુક્કી ભાખરી

અને, હા, પેલો રિચાર્ડ કોરી ઉનાળાની એક શીળી રાતે જઈ ઘરે

ધરબી દીધી એક ગોળી એણે પોતાને લમણે.

(અનુ. ઉત્કર્ષ મઝુમદાર)

સ્રોત

  • પુસ્તક : संगच्छध्वम् (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 165)
  • સંપાદક : સિતાંશુ યશશ્ચંદ્ર
  • પ્રકાશક : ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ, અમદાવાદ
  • વર્ષ : 2023