આ ક્ષણે જ

આ ક્ષણે જ

આગળ ને પાછળ આંખો રાખી

મારા ઉંબર પર બેઠેલા

મૃત્યુને જોઈ હવે હું છળી મરતો નથી :

એનાં ક્ષેમકુશળ પૂછું છું

અને એ થાકી ગયું હોય તો અંદર આવી

આરામ કરવા કહું છું.

ક્યારેક એ અંદર આવી

મારી સાથે હાથ મિલાવે છે,

અને પૂછે છે....

ફરી નિરાંતે ક્યારે મળીશું?

આ આંખ–કાન–નાક–જીભ–ત્વચા

બધાંથી ઘેરાયેલો છું –

તને મળવાનું એકાંત એ સૌ આપે

એની જ પ્રતીક્ષામાં છું.

નિરાંતે મળવું છે –

એકાંત મળે તો આ ક્ષણે જ,

પણ

ક્ષણ એટલે કેટલો સમય?

aa kashane j