બૂડવાની વાતો રે, સંસારી તારી સાંભળી રે

બૂડવાની વાતો રે, સંસારી તારી સાંભળી રે, કે' છે અંજન વેદ પુરાણ;

મતના તે હીણા રે, મત કંઈ રાખની રે, એમ તું શું થઈ બેઠો અજાણ. બૂડવાની૦

પર ધન દેખી રે, ચિત્ત તારું ચળી ગયું રે, વળી મોહ્યું પરદારા-સું મન;

શેને અવતરિયો રે, આ સંસારમાં રે, વળી વળી વગોવાને આ તન. બૂડવાની૦

હરિજન કેરી રે, નિંદા તેં બહુ કરી રે, વળી બીજા કૂડાં ચઢાવ્યાં આળ;

ઝેર એવાં પીધાં રે, લે'ર તને ફરી વળી રે, એક ઘડી ભજ્યા નહિ ગોપાળ. બૂડવાની૦

હવે કાંઈ તરવાને રે, મારગ ઝાલની રે, હેતે ધર હરિનું ધ્યાન;

દિલે એવું જાણો રે, કંઈ સુખ પામીએ રે, હવે પ્રાણી ‘કલ્યાણ’ કહે તે માન. બૂડવાની૦

Budvani vato re sansari tari sambhali re