રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
મૃગજળ
mrugjal
ઉશનસ્
ઉશનસ્
વસંતે ચાહેલું મધુર મુખ કૂણું કૂણું મને
હવે આ વૈશાખે પ્રણયફળની સાખ સરખાં
ભીનાં પાકાં જાણે ગલસમ મૃદુ સ્નિગ્ધ નયને
રહે તાકી મૂંગું કરુણું કરુણું કૈંક પૂછતાં;
અરે, આ ચ્હેરાએ મુજ જીવન ચોમેર ફરતી
કશી ફેંકી જાળો તનુ નજરના તંતુથી વણી!
મને તાણે વાણે સીવી લીધ — ગૂંથી લીધ જકડી
ગમે તે બાજુએ નીરખું, પણ ચ્હેરો મુજ ભણી!
તને આ ચ્હેરાને મુજ તરફથી માફ સઘળું
સદા માટે; મારી તરફ અવ લે, થોડું હસ તો,
મને ક્યારે તારો વળી હૃદયમાં વાંક વસતો?
હું કેવી રીતે આ ગમગીની તહારી દૂર કરું?
પરોવી અંગુલો અલક, ઊંચકી આસ્યકમળ
નમું હું જ્યાં...
સામે તરવરી રહે રે મૃગજળ.
સ્રોત
- પુસ્તક : સમસ્ત કવિતા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 277)
- સર્જક : ઉશનસ્
- પ્રકાશક : કવિશ્રી ઉશનસ્ અમૃત મહોત્સવ સન્માન સમિતિ
- વર્ષ : 1996