રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
મહેણું
mahenun
ઉશનસ્
ઉશનસ્
તું પંગુને ગિરિ હિમાલય લંઘવી શકે,
માનું; પરંતુ જણ એ અહીં આવી તો શકે
મારી કને ડગલું એક ભરી,— અશક્ય;
ના શૂન્ય આ તસુ કપાય ટૂંકાય તુંથીયે.
વાચાળ તો કરી શકે હજી મૂકને તું
માનું; પરંતુ જણ એક તણા અબોલા
તૂટી શકે ન તુજથી; જણ બે વચાળનું
આ શૂન્ય — મેરુ સમ — તું જરી તો ચળાવી જો.
હા, તું કરી, અ-કરી, સર્વ શકે, પરંતુ
તું અન્યથા કરી શકે ન અભાગ્ય મારું આ;
સર્વત્ર તું નથી જ, બોલ, અમારી બે વચે
આ શૂન્યતા-તરડ : વ્યાપી શકાય તુંથી તે?
તું મારું આટલુંક મ્હેણું ઉપાડી ના શકે,
'હાર્યો,’ કબૂલ કર, દસ્કત મૂક અત્ર, લે!
સ્રોત
- પુસ્તક : સમસ્ત કવિતા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 454)
- સર્જક : ઉશનસ્
- પ્રકાશક : કવિશ્રી ઉશનસ્ અમૃત મહોત્સવ સન્માન સમિતિ
- વર્ષ : 1996