kahun hun urne - Sonnet | RekhtaGujarati

કહું હું ઉરને

kahun hun urne

મનસુખલાલ  ઝવેરી મનસુખલાલ ઝવેરી
કહું હું ઉરને
મનસુખલાલ ઝવેરી

કહું હું ઉરને “તને પ્રણયભૂખ શી આવડી?

નથી અતલ ભૂતમાં સ્મૃતિ ભરેલ સૌભાગ્યની?

ન સાંપ્રત મહીં ય વા ઝળકી તેજરેખા રહી?

નથી સ્વપનમાધુરી સુખભરેલ શું ભાવિની?

રહે છે ઝુરી કે નિરંતર અશક્ય કાજે જ તું? પ

હતો પ્રણય ન્હાળિયો કદિ ય તેં? વ છે ધન્યતા

કદી અનુભવી ય તેં પ્રણયકેરી, કે તું રહે

નકામું જળ ઝાંઝવા ભણી ધસી? અને વેડફે

કુમાશ તુજ પથમાં કુટિલ કંટકોથી ભર્યા?

અરે! પ્રણયપંથ એહ તુજ કાજ હૈયાં! નથી!” ૧૦

કહું હું ઉરને: છતાં નવ હઠીલું એ માનતું;

કહે, “ખરું,પરંતુ હું વિકસું આશ એની ધરી;

અને તહીં જ જો વસ્યું સકલ માહરું જીવન,

વસો મરણનું ય ત્યાં મુજ સુભાગ્ય ને સાન્ત્વન.”

૪ એપ્રિલ, ૧૯૩૯

સ્રોત

  • પુસ્તક : આરાધના (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 175)
  • સર્જક : મનસુખલાલ ઝવેરી
  • પ્રકાશક : આર. આર. શેઠ
  • વર્ષ : 1939
  • આવૃત્તિ : પુનર્મુદ્રણ