Jatakkatha - Sonnet | RekhtaGujarati

જાતકકથા

Jatakkatha

જયન્ત પાઠક જયન્ત પાઠક
જાતકકથા
જયન્ત પાઠક

અહો એ અંગોના નિબિડ ઝૂલતા જંગલ મહીં

ઘૂમ્યો, કેવા કેવા જનમ ભવમાં એક જ ધરી!

સરે છાતીનાં જે સુભગ સ્ફુટ બે સોનકમલો

હું બંધાયો એમાં સમયનું ભૂલી ભાન ભમરો!

અહો એ બે-કાંઠે સઘનવન વચ્ચેથી વહતી

નદીને પીધી મેં લપ લપ જીભે વાઘની, અને

મદીલા હાથીને રૂપ ભીની ભીની ભેખડ ખણી;

ધરે ઊંડા પેઠો મકર થઈ ડ્હોળંત જલને!

તમારાં અંગોના સુખશીતલ એ ચંદનવને

વીંટાયો હું તાપે વિકલ, તરુને, સાપ થઈને;

ફર્યો છું સુંવાળો પવન બની રોમાંચ બીડમાં

ગયો છું ને સાંજે વિહગ થઈ હૂંફાળ નીડમાં.

બધા આનંદોની પરિણતિ - હવે વ્યાપક વ્યથા;

જુદી સંબુદ્ધોથી મુજ જનમની જાતકકથા.

(30-8-'75)

સ્રોત

  • પુસ્તક : અનુનય (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 51)
  • સર્જક : જયન્ત પાઠક
  • પ્રકાશક : કુમકુમ પ્રકાશન
  • વર્ષ : 1978