રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
અકિંચન
akinchan
ઉમાશંકર જોશી
ઉમાશંકર જોશી
બેઠો બજાર જઈને નિજની સમૃદ્ધિ
ખોઈ અકિંચન થવા : અહીં ભાવનાનાં
સાચાંજૂઠાં ધવલ મોતીની લૂમ રમ્ય.
ને આ પરાગભર પુષ્પ ચૂંટેલ કૈં જે
આ લોકના અનુભવો તણી કાંટમાંથી.
દેજો ક્ષમા, નવ ગૂંથી જ શક્યો હું માલા!
શોચ્યું : થશે ટપકતી મુજ અંગુલિથી
એ પુષ્પ સૌ સુરભિહીણું વિવર્ણ મ્લાન.
‘રે વાહ, તું અજબ દંભી લૂંટાવનારો!’
ટોળા મહીંથી વદ્યું કો મુખ રાખી નીચું.
‘પેલું, કહે, છૂપવી રાખ્યું કશું કપાટે?’
‘હા. એય અર્પવું ખરે - અણબોટ ઉર.’
સૌયે ગયાં વીખરી,આખર ખોલી બોલ્યો :
પીજો, ભલાં પણ ન ચંચુપ્રહાર દેજો.
સ્રોત
- પુસ્તક : સમગ્ર કવિતા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 244)
- સર્જક : ઉમાશંકર જોશી
- પ્રકાશક : ગંગોત્રી ટ્રસ્ટ, અમદાવાદ
- વર્ષ : 1981
- આવૃત્તિ : દ્વિતીય આવૃત્તિ