વીનતી વળી કરું, ભેટ લાવી ધરું

'વીનતી વળી કરું, ભેટ લાવી ધરું, પોતિયે તાંદુલ-ગાંઠ બાંધો;

જાણશે થોડે ઘણું, ભાવ-ભોજન તણું, ધન્ય શ્રીકૃષ્ણ-શું સ્નેહ સાધો. વી૦

ભીલડીનાં બોર તે ભાવે આરોગિયાં, જૂઠડું અન્ન આહીરનું લીધું;

ભક્ત વિદુરની ભાજી ભાવે જમ્યા, ભૂપનું નોતરું પાછું કીધું. વી૦

પેરે પેરે પાંડવનાં કષ્ટ નિવારિયાં, ભક્ત-કારણ કંઈ દુષ્ટ માર્યા;

ઊંચ ને નીચનું એને છે પા૨ખું, પતિત અધર્મી કંઈ કોટિ તાર્યા. વી૦

ભક્તિવશ વિઠ્ઠલો સંત સાથે ભલો, સમો વર્તે, નવ ચૂકે ટાણે;

સંત સમરે તિહાં આવી ઊભો રહે, ભક્તના મન તણો ભાવ જાણે. વી૦

જાઓ વેગે ક૨ી, જુઓ મુક્તિપુરી’, ‘ધન્ય ધન્ય તારુણી! સંદેહ ટાળ્યો;

નરસૈંના નાથને નિરખું નિશ્ચે ક૨ી,' કામિનીએ કંથને બાંહે ઝાલ્યો. વી૦

viinatii valii karun, bhet laavii dharu