વારો ઓલ્યા પંખીને, મારી ખાંખતે પડિયો

વારો ઓલ્યા પંખીને, મારી ખાંખતે પડિયો;

વ્રેહને બાણે મારવા વિધાતાએ ઘડિયો. વા૦

પંખીનો શબ્દ સોહામણી, આધી રાત પુકારે;

બાપૈયો નહિ પણ પાપૈયો મરતાંને મારે. વા૦

એક અંધારી રાતડી, બીજી વીજ ઝબૂકે;

કંથ-વિછોહી કામિની, તેનું હૈડું હબૂકે. વા૦

બાપૈયો પિયુ પિયુ કરે, રજની ક્યમ જાયે?

નરસૈંયાચા સ્વામી વિના રખે વહાણું વાયે! વા૦

vaaro olyaa pankhiine, maarii khaankhate padiyo