પ્યારે દરસન દીજ્યો આય

પ્યારે દરસન દીજ્યો આય, તુમ બિન રહ્યો ન જાય;

જળ બિન કમલ, ચંદ બિન રજની, ઐસે તુમ દેખ્યા બિન સજની.

આકુળવ્યાકુળ ફિરૈ રૈન દિન, બિરહ કલેજો ખાય;

દિવસ ન ભૂખ નીંદ નહીં રૈના, મુખસૂં કહત ન આવે બૈના.

કહા કહૂં? કછુ કહત ન આવૈ, મિલકર તપત બુઝાય;

ક્યૂં તરસાવો અંતરજામી? આય મિલો કિરપા કર સ્વામી;

મીરાં દાસી જનમજનમકી, પડી તુમ્હારે પાય.

Pyare Darsan Dijyo Aay