મથુરામાં એક આહીરડી, મહી વેચવા આવીજી;

દેવકીએ તે નયણે દીઠી, પ્રેમ કરી બોલાવી;

આવો ગોવાળણી, દુધ દહી આજ આલો ગોવાલણી. ટેક.

મટકી ઉતારી માથથી, આપ્યું ત્યાં આસંનજી;

કુશળ પુછવા કુંવરનું તેમને કહે વચંન. આવો...

નંદરાયજી શું કરે છે, તેહને શું સંતાનજી;

કહેવાં છે તેનાં કામિની, સુખતણું નીધાન. આવો...

સંતતિ વિણ જીવવું કશું, મનુષ્યનો અવતારજી;

અમ સરખું કોને ન હશો, વેરીડાને સંસાર. આવો...

વૃજમાં રીદ્ધિ કેવી છે, કેવા સુખીઆ લોકજી;

જણે ને જીવે નહિ તેનો ક્ષણું ક્ષણું શો શોક. આવો...

વળતી સનમુખ થઇને શ્યામા, અમૃત વાણી બોલીજી;

નંદજીને એક કુંવર છે, એને ચૌદ ભુવન નહિ તોલી-

સાંભળો માતા દેેવકી.

ગોરાને શું કીજીએ, વર એ છે સામળીઓજી;

બ્રહ્મા હર ઇંદ્રાદિક આવે, તોયે ન જાએ કળીઓ. સાંભ...

બહુ સોહે અમૃત ભરી, આંખડલી અણીઆળીજી;

કીકી અતિ જોતાં હસે, અધરજશ પરવારી. સાંભ...

નહાનો પણ પ્રાક્રમે મોટો, જેણે દમીઓ કાલીજી;

ગોવરધન ગિરી અંગુલી ધરે, ઇંદ્રતણો ભય ટાલી. સાંભ...

જશોદાજી હુલામણે, તેનું નામ કહે છે કહાનજી;

કૃષ્ણ દામોદર કો કહે કેશવ, ગિરધર કો ભગવાન. સાંભ...

વૃંદાવન માંહે રહે તે, લે છે મહીનું દાણજી;

હા ના તેને કોણ કહે જે, સોંપ્યાં તન મન પ્રાણ. સાંભ...

કંસ ભોએ બીહે નહિ, જદપી છે તે બાળજી;

મોટમ જોતાં મનતણી, જાણીએ કાળનો કાળ. સાંભ...

વન માંહે વાંસલડી વાએ, અમૃતપે અતિ મીઠીજી;

એહને વશ આવે નહિ તેવી, સતી કો ન દીઠી. સાંભ...

નર એવો કો હવો નથી, નથી ત્રીલોકની માયેજી;

જેણે એને દીઠો નહિ, તેનાં નયણાં એળે જાયે. સાંભ...

ધીક એ મધુપુરના વારી, જેનું મુખ નવ નિહાળેજી;

કરૂણાનિધ કટાક્ષ કરીને, ભવના પાતિક ટાળે. સાંભ...

ગુણનો પાર આવે નહિ તો, કેટલું એક વખાણુંજી;

ક્ષણું એક અળગાં થઇએ નહિ, હું એવું મનમાં જાણું. સાંભ...

વાત સાંભળી સુત તણી, નયણે તે ચાલ્યાં નીરજી;

આહીરડી તે એમ કહી, થઇ રોમાંચિત શરીર. આવો...

ધન તે માત જશોમતી, જેણીએ ધવરાવ્યોજી;

પુણ્ય પોતે વ્રજવાસીનું, જ્યાંહાં એ રમવા આવ્યો. આવો...

વાત રહેવા દો એ તણી, કંસરાય સાંભળશેજી;

વેર એ શું આણે છે, તે હૈડાં માંહે બળશે. આવો...

શું આપું બાઇ તુને, કહી મનોહર વાતજી;

જેહને એવો દીકરો, તે ધન માત ને તાત. આવો...

જા બાઇ તું મંદીર તારે, ધન્ય જીવ્યું જે જોશોજી;

કોટી જન્મનાં કીધાં કલ્મષ, દરશન કરતાં ધોશો. આવો...

મારે એવું પુણ્ય કહાંથી, જે હું તેને દેખુંજી;

મન મનોરથ અતિ ઘણાં, કરતાં નાવે લેખું. આવો...

સંતોષી શ્યામા વળી, ચાલી નિજ વ્યાપારજી;

જાતાં વળતાં આવજો, પુનરપી આણે ઠાર. આવો...

માતા આનંદ પામીઆં, સાંભળતાં ગુણગાનજી;

ભાલણ જન એ જાનકીને, કથા કહી હનુમાન. આવો...