મારચંદ્રક તણો મુગટ મસ્તક નમ્યો

(રાગ કેદારો)

મારચંદ્રક તણો મુગટ મસ્તક નમ્યો, રમી રહી આવિયા અર્ધ-રજની,

ભોગવ્યો ભાગ્યનિધિ ભામિની કોણ તે? જોવા સરખો અંગોઅંગ, સજની! મો૦

અધમળ્યાં નેત્ર તે અધિક ઉજાગરા, ભર્યાં રે તંબોળ અતિ રસ-રસાલાં;

કોમળ કલેવર કુસુમ-(શું), કા’નડ તણું, કેળવ્યો કામરસ વિવિધ બાલાં; મો૦

સકળ સુંદરી વદન ચંદ્રનો ચંદ્રમા, ચતુર-નારી શિરે ચંદ્ર લાગ્યો;

અરુણ અંગે અધર (અળતા-શું) રાજતા, તેહમાં દશનનો દંશ વાગ્યો. મો૦

વદન-મકરંદમાં મદન-મકરંદ ભળ્યો, અલિ ટોડલે, ટોડલે લોલ લોભ્યા;

નટ-નાયક, સંગીત-સ્તુતિધર શ્યામા આવી ઊભાં એણી પેર શોભ્યા. મો૦

લડથડ્યો નાથ, ભુજ-બાથ લીધો ખરો, ચાર પહોર પીધેલો તૃપ્ત નેણે;

આ વારકાનું સુખ શું કહું રે, સખી? આગે સુણ્યું નરસૈંના વેણે. મો૦

maarchandrak tano mugat mastak namyo