હરિ તણું હેત તુને ક્યમ ગયું વીસરી

(રાગ કેદારો)

હરિ તણું હેત તુને ક્યમ ગયું વીસરી? પશુ રે ફેડી નરરૂપ કીધું;

હાડ ને છેડ કરી સહુ તુને હાંકતું, લાજ વધારી ને માન દીધું. હરિ૦

ઘાંચીનું ગાળિયું ગળેથી કાઢિયું, નેત્રના પાટા શ્રીનાથે છોડ્યા;

તે તણાં ચરણને નવ, કૃતઘ્ની! ભજે, તેં ન ગુણ-પાડના હાથ જોડ્યા. હરિ૦

પાય ઠોકી કરી, માગતો, મૂઢમતિ! ઘાસ-દાણો કરી શબ્દ ઝીણા,

આજ ગોવિંદ-ગુણ ગાઈને નાચતાં લાજ આવે તુને, કરમહીણા? હરિ૦

ડોક લાંબી કરી કાંકોલ ચાવતો, ઊંટ જાણી ઘણો ભાર લાદે;

આજ અમૃત જમ, હરખે હળવો ભમે, વૈકુંઠનાથને કાં ન સાધે? હરિ૦

પીઠ અંબાડી ને અંકુશ-ભાર સહી રેણુ ઉડાડતો ધરણી હેઠો;

આજચુઆ-ચંદન, આભરણ અંગ ધરી વેગે તું જાય છે વહેલ બેઠો. હરિ૦

અન્ન ને વસ્ત્ર ને ભવન ને ભૂષણ, આગે તેનો તુને હતો ઉધારો;

નરસૈંયાના સ્વામીએ સર્વ સારું કર્યું, તે પ્રભુને તમે કાં વિસારો? હરિ૦

hari tanun het tune kyam gayun viisarii