ઉવેખ ન કરે કોઈનો આતમા વિલસી રહ્યો;

જેહને શ્રી ભાગવત ગાયે, ગીતા ઉપનિષદે જે કહ્યો.

ભાઈ, ભક્ત તે જે એમ જાણે, જાણીને હૃદયે ધરે :

સ્વામી મારો રહ્યો સઘળે, અહર્નિશ ચિંતન એમ કરે.

ભુવન ત્રણમાં રહ્યો પૂરી, પૂરણ સ્વે પરમાતમા;

પોતે તો પિયુજી નિરંતર, પણ ભેદ દેખે ભાતમાં.

મારો રામ રમે છે સર્વ વિષે, એમ હેતે હીસે મન;

હરિ કહે, સાંભળે હરિ, હરિને સોંપે તન.

નિત્ય રાસ નારાયણનો, દેખે તે અનંત અપાર;

જિંહાં જેવો તિંહાં તેેવો, નારાયણ નરનાર.

ગદ્ગદ કંઠે ગાતે થકે, રોમાંચિત હોયે ગાત્ર;

હર્ષ આંસુ બહુ હેત હૃદય, પ્રેમ કેરું તે પાત્ર.

ખાતો, પીતો, બોલતો, દેખતો તે સઘળે રામ;

વેધ્યું મન રહે તેહનું, શિથલ સંસારી કામ.

નવનીત સરખું હૃદે કોમલ, કહ્યું ન જાયે હેત;

આંખ માંહે અમૃત ભરિયું, હરિભક્તિ કેરું ક્ષેત્ર.

જેમ જારે લુબધી યુવતી, તેનું મન રહે પ્રીતમ પાસ;

અહર્નિશ રહે આલોચતી, ભાઈ એવું મન હરિદાસ.

કહે અખો સહુકો સુણો, હરિલક્ષ લાગ્યો ચિંતને;

મનન તેહને માહાવનું, તે સેવે હરિ–ગુરુ-સંતને.