અવિનાશી આવો રે, જમવા કૃષ્ણ હરિ;

શ્રીભક્તિ–ધર્મ–સુતરે, જમાડું પ્રીત કરી.

શેરડીઓ વાળી રે, ફૂલડાં વેર્યાં છે;

મળિયાગરે મંદિર રે, લીંપ્યાં લેર્યાં છે.

ચાખડીઓ પહેરી રે, પધારે ચટકંતા;

મંદિરિયે આવો રે, પ્રભુજી લટકંતા.

બાજોઠે બેસારી રે, ચરણ કમળ ધોઉં;

પામરીએ પ્રભુજી રે, પાવલિયા લોહું.

ફુલેલ સુગંધી રે, ચોળું શરીરે;

હેતે નવરાવું રે, હરિ ઊને નીરે.

પહેરાવું પ્રીતે રે, પીતાંબર ધોતી;

ઉપરણી ઓઢાડું રે, અતિ ઝીણા પોતી.

કેસર ચંદનનું રે ભાલે તિલક કરું;

વંદન કરી વિષ્ણુ રે, ચરણે શીશ ધરું.

ઉર હાર ગુલાબી રે, ગજરા બાંધીને;

નીરખું નારાયણ રે, દૃષ્ટિ સાંધીને.

શીતળ સુગંધી રે, કળશ ભર્યા જળના;

ઉલેચ બાંધ્યા છે રે, ઉપર મલમલના.

કંચન બાજોઠે રે, બિરાજો બહુનામી;

પકવાનને પીરસી રે, થાળ લાવું સ્વામી.

મોતૈયા લાડુ રે, સેવૈયા સારા છે;

તમ કાજ કર્યા છે રે, લાખણશાઈ પ્યારા છે.

મગદળ ને સેવદળ રે, લાડુ દળના છે;

ખાજાં ને ખુરમાં રે, ચૂરમાં ગોળનાં છે.

જલેબી ઘેબર રે, બરફી બહુ સારી;

પેંડા પતાસાં રે, સાટા સુખકારી.

મરકી ને મેસૂર રે, જમો જગવંદનજી;

સૂતરફેણી છે રે, ભક્તિનંદનજી.

ગગણ ને ગાંઠિયા રે, ગુંદવડાં વહાલા;

ગુલાબપાક જમજો રે, ધર્મ તણા લાલા.

એલાયચી દાણા રે, ચણા છે સાકરિયા;

ગુંદરપાક સુંદર રે, જમજો ઠાકરિયા.

ટોપરાપાક ટાઢો રે, સકરપારા સારા;

સેવો ઘી સાકર રે, તમે છો જમનારા.

કેસરિયો બિરંજ રે, ગળ્યો ને મોળો છે;

સાકરનો શીરો રે, હરિ શો ધોળો છે.

લાપસી કંસારમાં રે, ઘી બહુ રસબસ છે;

ખીર ખાંડ ઘી રોટલી રે, જમો બહુ સરસ છે.

બદામ ચારોળી રે, દ્રાખ તે નાંખીને;

દૂધપાક કર્યો છે રે, જુઓ હરિ ચાખીને.

પૂરી કચોરી રે, પૂરણપોળી છે;

રોટલીઓ ઝીણી રે, ઘીમાં બોળી છે.

પાપડ ને પૂડલા રે, મીઠા માલપૂડા;

માખણ ને મીસરી રે, માવો દહીં ચૂડા.

ઘઉંની છે બાટી રે, બાજરાની પોળી;

ઝાઝી વાર ઘીમાં રે, હરિ મેં ઝબકોળી.

તલસાંકળી સુંદર રે, બીજી ગળપાપડી;

ગાંઠિયા કળી રે, ત્રીજી ફૂલવડી.

ભજિયાં ને વડાં રે, સુંદર દહીંથરિયાં;

વઘાર્યા ચણા રે, માંહી મીઠું મરિયાં.

ગુજાં ને મઠિયાં રે, ફાફડા ફરસા છે;

અળવી આદાનાં રે ભજિયાં સરસાં છે.

કંચન કટોરો રે, પાણી પીજોજી;

જે જે કાંઈ જોઈએ રે, માગી લેજોજી.

રોટલી રસ સાકર રે, જમજો અલબેલા;

રાયણ ને રોટલી રે, ખાંડ કેળાં છેલાં.

મુરબ્બા કર્યા છે રે, કેરી દ્રાખ તણા;

સુંદરવર જમજો રે, રાખશો મા મણા.

કટોરા પૂર્યા રે, સુંદર શાકાંના;

કેટલાંક ગણાવું રે, છે ઝાઝાં વાનાં.

સૂરણ તળ્યાં છે રે, સુંદર ઘી ઝાઝે;

અળવી ને રતાળુ રે, તળ્યાં છે તમ કાજે.

મેં પ્રીત કરીને રે, પરવળ તળિયાં છે;

વંતાક ને વાલોળો રે, ભેળાં ભળિયાં છે.

કંકોડાં કોળાં રે, કેળાં કારેલાં;

ગલકાં ને તૂરિયાં રે, રૂડાં વઘારેલાં.

ચોળા વાલોળો રે, પ્રીત કરી તળિયો;

દૂધિયાં ને ડોડાં રે, ગુવારની ફળિયો.

લીલવા વઘાર્યા રે, થયા છે બહુ સારા;

ભીંડાની ફળિયો રે, તમ લો હરિ મારા.

તાજો તાંદળજો રે, મેથીની ભાજી;

મૂળા મોગરીઓ રે, સુવાની તાજી.

ચણેચી ડોડી રે, ભાજી સારી છે;

કઢી ને વડી રે, સુંદર વઘારી છે.

નૈયાંનાં રાઈતાં રે, અતિ અનોપમ છે;

મીઠું ને રાઈ રે, માંહી બે સમ છે.

કેટલાંક ગણાવું રે, પાર તો નહિ આવે;

સારું સારું જમજો રે, જે તમને ભાવે.

ખારું ને મોળું રે, હરિવર કહેજોજી;

મીઠું મરી ચટણી રે, માગી લેજોજી.

અથાણાં જમજો રે, સુંદર સ્વાદુ છે;

લીંબુ ને મરચાં રે, આંબળાં આદુ છે.

રાઈતી ચીરી રે, કેરી બોળ કરી;

ખારેક ને દ્રાખમાં રે, નાખ્યાં લવિંગ મરી.

કેરાં ને કરમદાં રે, તળી છે કાચલીઓ;

બીલાં બહુ સારાં રે, વાંસ ને ગરમરિયો.

પંખાળીના ભાતમાં રે, સુંદર સુગંધ ઘણો;

એલાયચીનો પીરસ્યો રે, આંબા-મોર તણો.

મેં કઠણ કરી છે રે, દાળ હરિ તૂરની;

પાતળી પીરસી છે રે, દાળ મસૂરની.

મગ ને અડદની રે, કરી છે ધોઈને;

ચોળા ને ચણાની રે, ઘીમાં કરમોવીને.

દાળ ને ભાત જમજો રે, તમને ભાવે છે;

ચતુરાઈએ જમતાં રે, પ્રીત ઉપજાવે છે.

દહીં ને ભાત જમજો રે, સાકર નાંખી છે;

દૂધ ને ભાત સારુ રે, સાકર રાખી છે.

દૂધની તર સાકર રે, ભાત જમો પહેલાં;

સાકર નાંખીને રે, દૂધ પીઓ છેલા.

જે જે કાંઈ જોઈએ રે, તે કહેજો અમને;

કાંઈ કસર કરો તો રે, મારા સમ તમને.

જીવન જમીને રે, ચળુ કરો નાથ;

ચંદન ગારે શું રે, ધોવરાવું હાથ.

તજ એલચી જાયફળ રે, જાવંત્રી સારી;

કાથો ને ચૂનો રે, સારી સોપારી.

નાગરવેલીનાં રે, પાન લાવી પાકાં;

ધોઈને મૂક્યાં છે રે, અનોપમ છે આખાં.

માંહી ચૂરણ મેલી રે, બીડી વાળી છે;

લલિત લવિંગની રે, ખીલી રસાળી છે.

મુખમાં હું મેલું રે, બીડી પ્રીત કરી;

આરતી ઉતારું રે, પ્રભુજી ભાવભરી.

ફૂલ રોજ બિછાવું રે, પોઢે પ્રાણપતિ;

પાલવિયા ચાંપું રે, હૈડે હરખ અતિ.

થાળ ગાયો પ્રીતે રે, ધર્મકુળ મુગટમણિ;

આપો પ્રેમાનંદને રે, પ્રસાદી થાળ તણી.