અધવચ ગાડું ગૂંચી ગયું

જાવું છે દૂર ઝાઝું રે, ગાડું અહીં ગૂંચી ગયું;

પરમેશ્વર પાર ઉતારોરે, અધવચ આ શું થયું?

હાંકનાર હરજૂડ બન્યો ને, બેલ રહ્યા નહિ હાથ;

ચૂક્યા દિશ જાવાની ચમકી, રઝળ્યો સઘળો સાથ;

કોણ કહો અટકાવેરે, આખર આવી રહ્યું. જાવું...

હાય ભયાનક જંગલ મોટું, ભારે પંક ભરેલ;

વાઘ વરુ ને વાનર ઝાઝા, એમાં કૈંક પમરેલ;

ચોગમ ચોર ફરે છે રે, કાંઈ નહિ જાય કહ્યું. જાવું...

રાત રહી અંધારી ભારે, કંટક ભાગે પાય;

વરસે મેઘ વીજળી ચમકે, થર થર કંપે કાય;

ભૂતાવળ ને ભડક રે, હડબડ થાય હૈયું. જાવું...

ગારામાં ગૂચ્યાં બે પૈડાં, તૂટ્યાં જોતર રાશ;

બેલ કડેડી હેઠા બેઠા; કોટિ કરાવે કાશ;

આમાંથી ઊગરવારે, કરવું કામ કયું? જાવું...

ગાડું ગૂંચે હું ગૂંચાયો; કોય સહાય ન પાસ;

વિશ્વેશ્વર વગદાં વીણીને, નટવર થાઉં નિરાશ;

કેશવ હરિ શું સૂતારે, પ્રભુપદ જાય વહ્યું. જાવું...

adhavach gadu gunchi gayu