આદ્ય તું, મધ્ય તું, અંત્ય તું, શ્રીહરિ

(રાગ કેદારો)

આદ્ય તું, મધ્ય તું, અંત્ય તું, શ્રીહરિ! એક તું એક તું એક પોતે;

અખિલચો બ્રહ્મ બ્રહ્માદિક નવ લહે, ભૂરચાં માનવી અન્ય ગોતે. આ૦

રવિ-શશી કોટિ મુખચંદ્રિકામાં વસે, દૃષ્ટિ પહોંચે નહીં ખોજે-ખોળે;

અર્ક-ઉદ્યોત જ્યમ તિમિર ભાસે નહીં, ‘નેતિ નેતિ' કરી નિગમ બોલે. આ૦

કોટિ બ્રહ્માંડના ઈશ ધરણીધરા, કોટિ બ્રહ્માંડ એક રોમ જેનું;

મર્મ સમજ્યા વિના ભર્મ ભાગે નહીં, સગુણ સ્વરૂપ નિર્ગુણ એનું. આ૦

એ નથી એકલો : વિશ્વ થકી વેગળો, સર્વવ્યાપિક છે શક્તિ જેની;

અખિલ અનાદિ આનંદમય કૃષ્ણજી, સુંદરી રાધિકા ભક્તિ તેની. આ૦

વેદની વાતનો ભેદ કો નવ લહે, તેહનું હાર્દ તે કોક જાણે;

શુક-સનકાદિક, દેવમુનિ નારદ પૂરણ બ્રહ્મને ધ્યાને આણે. આ૦

પૂરણ પુરુષોત્તમ પ્રેમદા-શું-રમે, ભામિનીએ ભાવ-શું અંક લીધો;

જે રસ વ્રજ તણી નાર વિલસે સદા, સખીરૂપે તેહ નરસૈંયે પીધો. આ૦

aadya tun, madhya tun, antya tun shriihari