એ જ સમણું

એ જ સમણું

સવારે -

હાંફેલા સમયપશુની સાથ ધસતો :

મળે લોકો, સૌને કર દઈ દઈ ભાગ્ય કસતો.

નકામી વાતો ને અફળ મિલનોના રણ મહીં

તરીને ડૂબું છું : ખડખડ કરી ખોટું હસતો!

બપોરે -

હોટેલે જઈ વિરમતો કૉફી-કપમાં;

છરી-કાંટા વચ્ચે સમય જકડી હું અટકતો.

વળી પાછો ક્યૂમાં : સડક ઉપરે : ટાયર પર

સદાને ચક્રાવે અગતિ ગતિએ હું ભટકતો!

ફરી સાંજે -

છાપાં જડબધિરની પાસ કકળે

અકસ્માતો સાથે નવયુગલ ને રાજપુરુષો.

હવાના દાઝેલા પગ લથડતા ને વસવસો

લઈ કાળો કાળો દિવસભરનો પ્રાણ નીકળે!

નિરાંતે હું રાતે ઘર ભણી વળું એ જ સમણું :

લખું અંધારાના મખમલ પરે નામ નમણું!

Ae j Samanu