વસંતમાં વનનો દેખાવ

વસંતમાં વનનો દેખાવ

(શાર્દૂલવિક્રીડિત વૃત્ત)

આંબા આમલી લીંમડા વડવડા, ઝુંડે ઝુક્યાં ઝાડ છે,

છત્રોની છબિ છાઈ હોય છતમાં, તેવા ઉંચા તાડ છે;

ગાયો વૃંદ હરે ફરે તૃણ ચરે, ગોવાળિયા ગાય છે,

જોતાં આ વનને જરૂ૨ ઉ૨માં, આનંદ સંધાય છે.

(ઉપજાતિ વૃત્ત)

ટોચે નવાં પલ્લવ લૂમખાં છે,

દીસે વળી સુંદર ડોલતાં છે;

કહે રૂડાં ચામર તે કવીશ,

જાણે ફરે છે વનરાય શીશ.

કેવાં જુઓ આ ફુલ કર્ણિકાનાં,

રાતાં તથા શ્વેત દિસે મજાનાં.

પ્રીતી તણા રંગથી હોય રાતાં,

સુકીર્તિથી શ્વેત હશે જણાતાં.

નવાણમાં નિર્મળ નીર દીસે,

આકાશમાં નિર્મળતા અતીશે;

સર્વ પ્રકારે સુખકારી આમ,

માટે કહે છે ઋતુરાજ નામ.

અસંત ને સંત વસંત ટાણે,

ઉમંગ તો અંગ અભંગ આણે;

તે જેમ પાંડિત્ય કવિત્વ પામી,

ખીલે ભલા લોક તથા હરામી.

વસંતી વસ્ત્રો તન ધારી બાળા,

સજે જુઓ વેષ રુડા રૂપાળા;

ટાણું ભલું લગ્નતણું વિચાર્યું,

જાણે સુપાનેતર અંગ ધાર્યું.

Vasant ma Van no Dekhav