(શાલિની વૃત્ત)

ઈંડાં લૈને કીડીયો નીકળી છે,

ટોળે ટોળે એકઠી થૈ મળી છે,

જાણે એ તો લોકને ધૈર્ય દે છે,

વૃષ્ટિ થાશે એમ તે સૂચવે છે.

પક્ષી મંડડ્યાં ગુંથવા ઘાસમાળા;

લોકો જાણે વૃષ્ટિના એજ ચાળા;

કાચિંડાને રંગ રાતો ચડ્યો છે,

કંકૂપત્રી વૃષ્ટિની લાવિયો છે,

કોઈ ઠામે દેડકાં બૂમ પાડે,

લોકોને શું ધૈર્ય એ તો પમાડે;

મીઠા કેરા પાત્રમાં થાય પાણી,

લોકે લીધું વૃષ્ટિ થાવાનું જાણી.

(વસંતતિલકા વૃત્ત)

પાંખે કરી ચકલીયો ૨જ અંગ નાંખે,

જાણે નિમજ્જન કરે નિજ અંગ આખે;

એવે મિષે મનુષને મન ધૈર્ય દે છે,

વૃષ્ટી થવાનું શુભ કારણ સૂચવે છે.

જાણ્યું થયું મિલન ભાસ્કર કર્કરાશિ,

છે કર્ક જાત જગમાં જળના નિવાસી;

જેવો સુસંગ ક૨શે શુભ તેનું કામ,

એવું વિચારી જન લે મનમાં વિરામ.

(ઇંદ્રવજા વૃત્ત)

જો આ વળી આભ જણાય રાતો, વર્ષાદ આવ્યાની નિશાની આ તો;

ઇંદ્રે કર્યો ઓચ્છવ હોય રૂડો, આકાશમાં જેમ ગુલાલ ઉડ્યો.

આકાશમાં સુંદર મચ્છ તાણ્યો, જોતાં હવે મેઘ સમીપ જાણ્યો;

શું ગ્રીષ્મના સામું ધનુષ્ય તાણ્યું, નસાડવાને ઉ૨ વૈર આણ્યું.

ઊંચી જગોએ વનમાં ટિટોડી, ઈંડાં મુકે તો નહિ વૃષ્ટિ થોડી;

શું એટલે સુધી થવાનું પાણી, ઈંડાં મુક્યાં હોય ભવિષ્ય જાણી.

જો વીજળી આ ઝબકે ઈશાની, તે સદ્ય વર્ષાદ તણી નિશાની,

જાણે થઈ ઈશ્વર કેરી દૃષ્ટિ, તેથી થશે વિશ્વ વિષે સુવૃષ્ટિ.

જો ચંદ્રને આ જળનું કુંડાળું, આકાશમાં આજ દિસે રૂપાળું;

આડી રુડી સૂર્યમુખી ધ૨ી છે, ચઢાઈ શું મેઘ નૃપે કરી છે.

વેપારી વિદેશ થકી વળે છે, કુટુંબને આવી સુખે મળે છે;

જાણે સુણી બે લડનાર રાજ, સંભાળ લીધી ઘર કેરી આજ.

(વસંતતિલકા વૃત્ત)

આકાશ સ્વચ્છ નથી કાંઈક શ્યામતા છે,

તારા શશાંક પણ સ્વચ્છપણું તજ્યા છે;

જાણે વડા નરપતિતણી વ્યાપી છાયા,

ઝાંખા પડી અવર ભૂપતિઓ દબાયા.

જો ઘંટનાદ બહુ દૂર સુધી સુણાય,

ઉંડાણથી નિકળતો સ્વ૨ સૂક્ષ્મ થાય;

જાણે કર્યું અશન તાંબુલનું ગવૈયે,

તેથી ઝીણો સ્વર ઉઠ્યો મન ધારી લૈએ.

સંચારતા જન જુઓ વળી છાપરાંને,

મંડ્યા નવીન ઘરને ઝટ ઢાંકવાને;

જાણે વડો નરપતિ પુરમાં પધારે,

શોભાવવા પુર વિશેષ ઘરો સુધારે.